Back to Top
Τρίτη, 04/07/2017

Ωρολογιακή βόμβα στην Κεντροαριστερά

Παρά τις ενωτικές διακηρύξεις οι διαφωνίες παραμένουν

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Το συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης επιβεβαίωσε πολλά που ήδη γνωρίζαμε. Όπως το ότι η ΔΗ.ΣΥ. αποτελεί τον κυρίαρχο φορέα στον μεσαίο χώρο. Αυτό σε βάθος χρόνου μπορεί να λέει ή και να μην λέει πολλά: η πολιτική μακροημέρευση του χώρου δεν έχει κριθεί ακόμα. Είναι φανερό ωστόσο ότι με ορίζοντα τις επόμενες εκλογές, οι προσπάθειες για έναν  αντίπαλο μεταρρυθμιστικό φορέα έχουν μικρές πιθανότητες επιτυχίας. Η ανάγκη εκλογικής επιβίωσης θα πιέσει και τις υπόλοιπες δυνάμεις του χώρου, δηλαδή το Ποτάμι και την Ώρα Αποφάσεων, να βρουν μια φόρμουλα συνεργασίας με την ΔΗ.ΣΥ. Με αυτή την έννοια το Συνέδριο αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα για την ενότητα του χώρου.

Το συνέδριο επιβεβαίωσε και κάτι ακόμα. Την μοναδική ικανότητα των πολιτικών κομμάτων να κατασκευάζουν διλήμματα που και πάλι μπορεί να λένε ή να μην λένε πολλά πράγματα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση οι σύνεδροι χωρίστηκαν μεταξύ εκείνων που θέλουν «μπροστά και αριστερά» και εκείνων που αποζητούν ένα κόμμα του «προοδευτικού κέντρου». Δεν είναι απολύτως σαφές αν πρόκειται για τεχνητό δίλημμα που απλώς τραβά διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των εσωκομματικών αντιπάλων ή αν έχει αντίκρισμα και στην στάση που θα κρατήσει η ΔΗ.ΣΥ. απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και την ΝΔ.

Στο συνέδριο πολλοί σύνεδροι επιχείρησαν να δώσουν ιδεολογικές προεκτάσεις στην αντιπαράθεση. Ψύλλοι στα άχυρα. Ιδίως στην εποχή των Μνημονίων όπου προσδιορίζονται με ακρίβεια υπουργικής απόφασης, οι μεταρρυθμίσεις που έχει αναλάβει να υλοποιήσει η χώρα. Πέρα από κάποια στοιχεία ορολογίας και τις αναφορές στην «σοσιαλδημοκρατία», οι ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των δύο πλευρών είναι δυσδιάκριτες ακόμα και για τους ειδικούς.

Αυτό φυσικά δεν ισχύει για τις πολιτικές επιλογές. Κατ αρχήν σε σχέση με το παρελθόν. Η πλευρά του Γιώργου Παπανδρέου εξακολουθεί να πιστεύει ότι την κυβέρνηση την έριξε ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Ο οποίος με την σειρά του κατηγορεί βέβαια τον Γιώργο ότι διέσπασε το κόμμα και ευθύνεται για την εκλογική καθίζηση του 2015. Πολύ διαφορετικές απόψεις όμως  έχουν εκφραστεί και για τις μελλοντικές συνεργασίες . Η πλευρά της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, επικουρούμενη από το ΚΙΔΗΣΟ, φαίνεται ότι επιμένει να αποκλείει την συμμετοχή, μετεκλογικά, σε μια κυβέρνηση με κορμό την ΝΔ. Η κ. Γεννηματά βέβαια έχει κάνει πολλά βήματα από τις αρχικές της θέσεις. Σήμερα αναγνωρίζει την ανάγκη εκλογών για την αλλαγή των συσχετισμών μέσα από την  ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Διακηρύσσει επίσης ότι η ΔΗΣΥ θα αποτελέσει «μέρος της λύσης» αλλά δεν θα είναι «συμπλήρωμα» κανενός. Επιμένει ωστόσο στην ανάγκη εθνικής συνεννόησης, στην συμμετοχή δηλαδή και του ΣΥΡΙΖΑ στην επόμενη κυβέρνηση και, το κυριότερο ίσως, στην απλή αναλογική με μπόνους μόνο αν το πρώτο κόμμα ξεπεράσει το 40%. Ακόμα δηλαδή και αν αναγκαστεί από τα πράγματα να στηρίξει μια κυβέρνηση με κορμό τη ΝΔ, θα είναι μια κυβέρνηση με χρονικό ορίζοντα τις προεδρικές εκλογές του 2020 μετά από τις οποίες θα ελλοχεύει ο κίνδυνος της ακυβερνησίας. Ουσιαστικά απειλεί να ξαναβάλει τον ΣΥΡΙΖΑ στις εξελίξεις με όχημα την απλή αναλογική.

Αντίθετα για τον κ. Βενιζέλο και ένα μεγάλο τμήμα των μεταρρυθμιστών του χώρου, όπως βέβαια και για το Ποτάμι αλλά και την κ. Α. Διαμαντοπούλου, προέχει ο σχηματισμός μιας σταθερής κυβέρνησης που θα αναλάβει το έργο της αποκατάστασης των ζημιών που έχει προκαλέσει ο κ. Τσίπρας και η παρέα του. Μια κυβέρνηση που αναγκαστικά θα επαναφέρει ένα σύστημα ενισχυμένης αναλογικής.

Η διαφωνία αυτή προέκυψε από την πρώτη στιγμή που εκλέχτηκε η κ. Γεννηματά. Η στρατηγική της προέδρου του ΠΑΣΟΚ είναι να διεκδικήσει ξανά από τον ΣΥΡΙΖΑ τον χώρο που ανήκε κάποτε στο ΠΑΣΟΚ. Αυτό βέβαια συνεπάγεται ένα «αριστερόστροφο» ΠΑΣΟΚ που για πολλούς θυμίζει όλο και περισσότερο τον προεκλογικό ΣΥΡΙΖΑ. Μια στρατηγική η οποία συνεπάγεται τον αποκλεισμό κάθε συνεργασίας με τη ΝΔ. Όπως είχε πει η κ. Γεννηματά, με τον κ. Μητσοτάκη μας χωρίζει άβυσσος. 

Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα τι θέλει ο κόσμος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Το σίγουρο είναι ότι η συζήτηση αυτή δεν έχει γίνει. Ο μόνος που θέτει το θέμα είναι ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Στο συνέδριο ωστόσο ο διάλογος έγινε με έμμεσο μόνο τρόπο και με υποκατάστατα. Η επιθυμία για ενότητα επικράτησε της πολιτικής. Στους πολίτες τα πράγματα είναι διαφορετικά. Όσοι δεν εκφράζονται από το αριστερόστροφο ΠΑΣΟΚ υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να οδηγηθούν στην ΝΔ του κ. Μητσοτάκη. Έτσι κι αλλιώς η πίεση, στη λογική ψηφίζω για «να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ», είναι μεγάλη. Αυτοί οι ψηφοφόροι αποτελούν μια δεξαμενή που για πολλούς θα μπορούσαν να στηρίξουν ένα αμιγώς μεταρρυθμιστικό εγχείρημα και πάντως δεν πρέπει να χαριστούν στη ΝΔ. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια ωρολογιακή βόμβα που απειλεί να σκάσει αν όχι πριν πάντως μετά τις εκλογές. Εκτός και αν ξεπεραστεί από την πραγματικότητα. Αν δηλαδή η ΝΔ κερδίσει την αυτοδυναμία. Δεν είναι λίγοι εκείνοι στην ηγεσία της Δημοκρατικής Συμπαράταξης που πιστεύουν ότι αυτή θα ήταν και η πιο βολική λύση. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι αυτός θα είναι και ο πιο σίγουρος δρόμος για να οδηγήσει τον μεσαίο χώρο στην αγκαλιά του ΣΥΡΙΖΑ.

Διαβάστηκε 3741 φορές

Προσθήκη σχολίου

Η εισαγωγή πληροφοριών όπου έχει (*) είναι υποχρεωτική.