Back to Top
Παρασκευή, 23/09/2016

Αποδομώντας τον ΔΟΛ

Η συντονισμένη επίθεση ΣΥΡΙΖΑ στα ΜΜΕ με την συμπαράσταση της Εφημερίδας των Συντακτών(δημοσιεύτηκε στην jaj)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Πριν από αρκετά χρόνια στα ΝΕΑ και για το φύλλο του Σαββάτου, είχαμε προσφέρει ένα βιβλίο του Βάσσου Μαθιόπουλου για τα εγκλήματα των Ναζί στην κατοχή με φωτογραφίες και ντοκουμέντα από τα γερμανικά αρχεία.

Επειδή ήταν ακριβή εκδόση και είχαμε αυστηρό όριο σελίδων είχαμε αναγκαστεί να παραλείψουμε ένα κεφάλαιο. Την απόφαση για το ποιο κεφάλαιο την είχε πάρει ο επιμελητής της έκδοσης με μοναδικό κριτήριο το να μη δημιουργεί προβλήματα συνέχειας στον αναγνώστη. ¨ετσι νομίζαμε δηλαδή. Γιατί λίγες ημέρες αργότερα ο ιός της Ελευθεροτυπίας μας ενημέρωσει ότι το συγκεκριμένο κεφάλαιο είχε παραληφθεί επίτηδες στα πλαίσια μιας συνωμοσίας του ΔΟΛ για την αποκατάσταση του Ιωάννη Μεταξά!

Η επιχειρηματολογία ήταν έτσι κι αλλιώς δυσνόητη και την έχω ξεχάσει τελείως. Δεν έχω ξεχάσει την έκπληξη μου. Δεν είναι δα λίγο να ενημερώνεσαι ότι είσαι μέρος ενός τόσο καταχθόνιου σχεδίου. Όπως δεν έχω ξεχάσει και τα αισθήματά μου για μια τόσο αναίτια επίθεση από δημοσιογράφους που θέλουν να θεωρούν τους εαυτούς τους σοβαρούς, δεν είχαν θεωρήσει αναγκαίο ωστόσο ούτε για λόγους δεοντολογίας, αλλά ούτε και στα πλαίσια μιας ελάχιστης συναδελφικής αλληλεγγύης, να ζητήσουν την άποψή της εφημερίδας  για το τι είχε συμβεί. Ομολογώ πάντως ότι περισσότερο από οτιδήποτε άλλο είχα διασκεδάσει. Για ποιο λόγο μπορεί να θέλαμε τόσα χρόνια μετά να αποκαταστήσουμε τον Ιωάννη Μεταξά; Και τι σόι πάθη ή διανοητικές εμμονές μπορεί να κουβαλούν ορισμένοι για να διαβλέπουν τέτοιες συνωμοσίες. Φυσικά το θέμα δεν είχε συνέχεια ούτε αποκαταστάθηκε από τον ΔΟΛ ο Ιωάννης Μεταξάς.

Τα θυμήθηκα αυτά όλα τις τελευταίες ημέρες παρακολουθώντας ένα μπαράζ επιθέσεων της Εφημερίδας των Συντακτών κατά του ΔΟΛ, του εκδότη του αλλά και δημοσιογράφων του Βήματος και των Νέων. Δικαίωμά τους φυσικά άλλωστε ο εκδότης του ΔΟΛ έχει βρεθεί επανειλημμένα στο επίκεντρο της επικαιρότητας με την δίωξη που του έχει ασκηθεί και τον πόλεμο που έχει με την κυβέρνηση.Μου δημιουργήθηκε ωστόσο η εντύπωση της υπερβολής και έβαλα στην μηχανή αναζήτησης της εφημερίδας την λέξη "ΔΟΛ". Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Μόνο για το 2016 βγήκαν 300 περίπου αποτελέσματα. Δεδομένου ότι κάποια ήταν λάθος, μέσα στον τελευταίο χρόνο υπολόγισα ότι υπάρχουν τουλάχιστον 200 αναφορές στον ΔΟΛ. Με δεδομένο ότι στους 9 μήνες η εφημερίδα έχει 225 εκδόσεις προκύπτει ότι σχεδόν κάθε μέρα είχε μια αναφορά στον ΔΟΛ. Να σημειωθεί ότι από τις (τουλάχιστον) 200  αναφορές στον ΔΟΛ περίπου 40 δεν αφορούν ειδησεογραφία αλλά άρθρα και σχόλια. Άλλοτε πρόκειται για το κύριο άρθρο της εφημερίδας, άλλοτε επώνυμα άρθρα, συνήθως από συντάκτες του Ιού, και άλλοτε επώνυμα σχόλια στα "παρασκήνια". Περιττό να πούμε ότι πρόκειται για ιδιαίτερα σκληρά σχόλια πολεμικής, συχνά δε επιτίθενται σε συγκεκριμένους συντάκτες της εφημερίδας που τους κατηγορούν είτε για παραβίαση της δεοντολογίας είτε για εξυπηρέτηση εκδοτικών σκοπιμοτήτων. Σε αυτά τα σχόλια θα πρέπει κανείς να προσθέσει τους άκρως επιθετικούς τίτλους στην ειδησεογραφία- σχεδόν σε κάθε είδηση βρίσκουν τρόπο να παραθέσουν και την λέξη ΔΟΛια- και βέβαια την ειδική έκδοση που κινείται στα όρια του λίβελου για την ιστορία του ΔΟΛ που επιμελήθηκαν οι συντάκτες του Ιού.

Προφανώς όλα αυτά δεν είναι τυχαία. Όσο "κακό" και αν θεωρούν τον Σ. Ψυχάρη, όσο ανταγωνιστικά και αν βλέπουν τον ΔΟΛ αυτή η καθημερινή ενασχόληση κάτι σημαίνει. Μια τρέχουσα ερμηνεία θα ήταν ότι απλώς έχουν αναλάβει εργολαβικά την υπεράσπιση της κυβέρνησης. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλά από τα σχόλια "απαντούν" σε σχόλια συντακτών του Βήματος και των Νέων που επικρίνουν την κυβέρνηση. Η εμμονή ωστόσο μαρτυρά και κάτι ακόμα. Την αντίληψη στον χώρο της αριστεράς ότι κατ εξοχήν το "Συγκρότημα" αποτέλεσε το ιδεολογικό και πολιτικό προπύργιο του συστήματος και ταυτόχρονα τον χώρο όπου γινόντουσαν οι πραγματικές διευθετήσεις  εξουσίας της πολιτικής και της οικονομικής αρχουσας τάξης. Με αυτή την έννοια κάθε πλήγμα στο Συγκρότημα, πόσω μάλλον μια ενδεχόμενη διακοπή της λειτουργίας του, εκλαμβάνεται σαν πλήγμα στο σύστημα. Μια συμβολική νίκη της αριστεράς, ένα είδος ρεβάνς για τα χρόνια που βρέθηκε στο περιθώριο που θα σηματοδοτεί και την μετάβαση στη νέα τάξη πραγμάτων που φιλοδοξεί να οικοδομήσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Πρόκειται για έναν μύθο που στο παρελθόν μπορεί να είχε στοιχεία πραγματικότητας εδώ και πολλά χρόνια ωστόσο είναι αυτό ακριβώς: ένας μύθος. Ένας βολικός μύθος όμως που λειτούργησε ως αιχμή του δόρατος στην προσπάθεια της αριστεράς να απαξιώσει συνολικά τα μέσα ενημέρωσης φιλοτεχνώντας το δικό της εξωπραγματικό αφήγημα. Το αφήγημα έχει καταρρεύσει, ο πόλεμος ενάντια στα ΜΜΕ όμως συνεχίζεται αμείωτος. Τώρα πια  ως όλο και πιο ατελέσφορη προσπάθεια αντιπερισπασμού.

 

 

 

 

 

Διαβάστηκε 109 φορές

Προσθήκη σχολίου

Η εισαγωγή πληροφοριών όπου έχει (*) είναι υποχρεωτική.