Back to Top
Πέμπτη, 16/06/2016

Ο Μιαούλης έδινε διαταγές στα αρβανίτικα...

Γλώσσα και ιδεολογία με αφορμή την επέτειο της 25ης Μαρτίου.

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Στην Καλαμάτα ακόμα και το παιδάκια του νηπιαγωγείου «γνωρίζουν» ότι η επανάσταση του 1821 δεν ξεκίνησε στις 25 αλλά στις 23 Μαρτίου από την πόλη τους, Η οποία κάθε χρόνο προηγείται των εορταστικών εκδηλώσεων στην υπόλοιπη Ελλάδα κατά δύο ημέρες τιμώντας την δική της εξέγερση.

 

Για του Καλαματιανούς λοιπόν ως προς αυτό τουλάχιστον, η ανακοίνωση των εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ, της συνδικαλιστικής παράταξης του ΚΚΕ, προς τους μαθητές ότι τους διδάσκουν «ψέματα και μισές αλήθειες» δεν αποκάλυπτε κάτι. Έτσι κι αλλιώς πρόκειται για διαφωνία περί όνου σκιάς. Γιατί βέβαια η επανάσταση είναι ένα κατ εξοχήν χαοτικό γεγονός και η ακριβής ημερομηνία έναρξης της εμπεριέχει εξ ορισμού μια κάποια αυθαιρεσία. Δεν υπήρχε κάποιο γενικό αρχηγείο που πάτησε ένα κουμπί που έγραφε επάνω «έναρξη».

 

Και η επιλογή της 25ης Μαρτίου; Προφανώς είχε ένα πολλαπλό συμβολισμό για την ιδεολογία της εποχής κι ήταν μια κίνηση για να προβληθεί ο ρόλος της εκκλησίας. Συμμετείχε ο κλήρος και μάλιστα ο ανώτερος κλήρος στην επανάσταση ή την εχθρεύτηκε όπως λέει το ΠΑΜΕ; Άλλοι συμμετείχαν, άλλοι όχι, κάποιοι θεωρούσαν άκαιρη την κινητοποίηση άλλοι πάλι δεν καταλάβαιναν τον «φυλετισμό» όπως αποκαλούσαν τον εθνικισμό, κάποιοι ήταν εχθρικοί προς «τα παιδιά του Ροβεσπιέρου».

 

Εκείνο που και πάλι δεν μπορεί να αμφισβητηθεί είναι ότι η Ορθοδοξία ήταν συστατικό στοιχείο της εθνικής ταυτότητας όπως την καταλάβαιναν στην συντριπτική τους πλειονότητα οι ίδιοι οι επαναστάτες, ισχυρότερο ίσως και από την γλώσσα.  Γιατί βέβαια ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού ήταν δίγλωσσο- Βαλκάνια γαρ.

 

Δεν εκπλήσσει λοιπόν που ο Μιαούλης, όπως αναφέρει η ανακοίνωση, απευθυνόταν, αρβανίτης και ο ίδιος, αρβανίτικα στους ναύτες. Άλλωστε στην εποχή της γαλλικής επανάστασης τα περισσότερα από τα σημερινά κράτη έθνη είχαν το ίδιο «πρόβλημα». Στη Γαλλία την σημερινή γλώσσα την μιλούσαν λίγο πολύ στα περίχωρα του Παρισιού και θα ήταν πρακτικά αδύνατο να συνεννοηθούν με έναν κάτοικο της Μασσαλίας. Όσο για την Ιταλία, τα σημερινά ιταλικά τα μιλούσε λιγότερο από το 10% του πληθυσμού. Όποιος έχει δει την θεατρική παράσταση της Βαβυλωνίας του Βυζάντιου καταλαβαίνει πόσο διαφορετική ήταν η γλωσσική κατάσταση από την σημερινή και στην Ελλάδα. Για να μην πάμε στην καταστροφή του 1922 όταν ορισμένοι ελληνικοί πληθυσμοί προσφύγων από τα βάθη της Ανατολίας ήταν αποκλειστικά τουρκόφωνοι.

 

Είναι άραγε γι αυτό λιγότερο Έλληνες; Μόνο ένας ανιστόρητος ή ένας φανατικός θα μπορούσε να το ισχυριστεί. Αντιθέτως αυτή ήταν και η μεγάλη δύναμη της επανάστασης. Ενσωμάτωσε την συντριπτική πλειονότητα του χριστιανικού πληθυσμού που προσχώρησε συνειδητά στην προσπάθεια δημιουργίας ελληνικού κράτους. Και ακριβώς γι αυτό τον λόγο δεν θα πρέπει να  φοβόμαστε να μιλήσουμε γι αυτά τα πράγματα. Ούτε καν στα σχολεία. Η ελληνική επανάσταση δεν έχει ανάγκη από κανένα ιδεολόγημα για να δικαιωθεί. Άλλοι έχουν.

 

Με αυτή την έννοια η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι κρούει ανοικτές θύρες. Αλλά βέβαια δεν πρόκειται γι αυτό. Η παράθεση τέτοιων στοιχείων εμφανίζεται σαν ένα φοβερό μυστικό, μια «άλλη» ιστορία, η αληθινή ιστορία, που αποκρύπτεται. Και στην πραγματικότητα εκείνο που επιδιώκει είναι να αντικαταστήσει μια ξεπερασμένη ιδεολογική προσέγγιση της ιστορίας με μια άλλη εξ ίσου ιδεολογική και αμφιλεγόμενη. Να αποδεχθούμε ένα δογματικό σχήμα που χωρίζει τις επαναστάσεις σε αστικές και σοσιαλιστικές με τις δεύτερες να ακολουθούν νομοτελειακά τις πρώτες.

 

 

Μέχρι στιγμής η ιστορία δεν τους έχει κάνει την χάρη. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να τους την κάνει το ελληνικό σχολείο. (22/8/2012)

Διαβάστηκε 4 φορές

Προσθήκη σχολίου

Η εισαγωγή πληροφοριών όπου έχει (*) είναι υποχρεωτική.